AANGENAAM CORA LEEK

aangenaam-cora-leekIk ben geboren in 1951 in Heiloo (NH). Ik groeide op in Alkmaar en Bergen (NH) waar ik regelmatig met plezier naar terugkeer. In Amsterdam begon ik mijn studie maatschappelijk werk, die ik afmaakte in Den Haag. Vrijwel mijn hele werkzame leven werkte ik in de intramurale gezondheidszorg, vooral in ziekenhuizen en wel in Gouda, Utrecht en Nieuwegein. Pijnpunten waren de knellende situaties van ouderen die op ellenlange wachtlijsten voor een plaats in een verzorgings- of verpleeghuis stonden. In die tijd heb ik veel beleidsstukken geschreven en vervolgens in eigen beheer een onderzoek beschreven naar de beleving van die wachttijd. ‘Lang gewacht, stil gezwegen’,  juli 2003 met tal van praktijkvoorbeelden uit de ouderenzorg van 1980 – 2003.

De gedachte hierachter was dat iedereen zelf een rol speelt in de eigen situatie. Die kerngedachte is terug te vinden in mijn eerste roman ‘De Buikschuiver’ (2014), gebaseerd op ware gebeurtenissen uit mijn functie in de gezondheidszorg, aangevuld met fictieve elementen. Ook in mijn tweede roman ‘Gouden Kranen’ (2015) wordt de hoofdpersoon, een oudere vrouw, geconfronteerd met de gevolgen van haar passiviteit.

Zelf stond ik ook verschillende keren voor keuzes: blijf ik werken in de gezondheidszorg of ga ik mijn oorspronkelijke liefde voor talen een kans geven? Het werd een studie Tolk-Vertaler Italiaans bij de SOMA in Utrecht en daarmee begon een nieuwe fase in mijn leven. Met grote passie stortte ik me in de wereld van de Italiaanse taal en cultuur. In 1996 studeerde ik af en werd beëdigd als vertaalster. Ik ging vertalen en lesgeven naast mijn werk in het ziekenhuis.

Later kwam er een nieuwe passie bij in de vorm van een studie Spaans. Met Spaans houdt het niet op, want ook de Scandinavische talen wekten mijn belangstelling. Het werk in het ziekenhuis is gedaan en ook mijn vrijwilligerswerk in de bibliotheek van Bergen (L) is na vier jaar afgerond. Sinds 2007 woon ik met mijn man in dit prachtige dorp in Limburg. De kinderen zijn allang uitgevlogen, de kleinkinderen komen af en toe logeren. Schrijven heb ik altijd gedaan, ook bijvoorbeeld als redactielid. Het schrijven gaat door. Mijn verwondering, nieuwsgierigheid en interesse als het gaat om menselijk gedrag zijn mijn inspiratiebron.

Eind september 2016 verscheen bij Boekscout mijn verhalenbundel ‘Razend, Een lekker ding en andere verhalen’.

In 2017 heb ik me bekwaamd in het genre Zeer Korte Beschouwingen. Voorbeelden hiervan staan op deze site. In de loop van het jaar heb ik de regels die ik hiervoor hanteer aangescherpt. Deze kunt u lezen op de pagina Boeken.

In ditzelfde jaar ben ik bezig met een nieuw boek. Ik hoop het in 2018 te kunnen publiceren.

U kunt mij ook volgen via mijn Facebookpagina, via Twitter en kijk ook eens op mijn LinkedIn