Tussen de tomaten en tompouces

In de gang bij de pindakaas zag ik de vriendin die me pas nog gevraagd had of ik koffie kwam drinken. Onze agenda’s lieten dat die keer niet toe.

Ze zat gehurkt bij de pakjes kokosbrood, nostalgisch broodbeleg dat helemaal onderaan ligt.

Ze kwam overeind en nam me zonder pardon mee naar het koffiehoekje. Nooit gedacht dat ik daar nog eens zou gaan zitten.

Op de kunststof stoeltjes met een papieren bekertje koffie zaten we tenminste niemand in de weg. Wat met een telefoontje niet lukte, ging nu vanzelf: een spontaan gesprekje dat soms broodnodig is.

 

8 november 2019

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *